Tematem większości prac rzeźbiarskich artysty jest człowiek. Realność jego postaci najczęściej bywa rozmyta, zamglona - celowo gubiona poprzez operowanie elementami geometrycznymi, załamaniami i deformacją. Płonka poddaje wizerunek człowieka rozmaitym zabiegom artystycznym, wynikającym z wnikliwej analizy psychologicznej. Postacie bohaterów przedstawianych przez artystę nabierają wieloznaczności, stają się przedmiotem wielu możliwych interpretacji. Niektóre z nich poruszają się dzięki wewnętrznym mechanizmom. Ruch, czas i bardziej lub mniej zaaranżowana fabuła charakterystyczne są dla performance'ów artysty. W ramach tego rodzaju artystycznej wypowiedzi zaistniały między innymi trzy akcje: "Sadzenie"- jeszcze podczas studenckich warsztatów twórczych Berlin - Warszawa 1994 w Orońsku, oraz dwie akcje podczas równoległych wystaw w Krakowie i Andrychowie w 2000r. - "Czarna i Biała" w Andrychowie oraz "Obiad" w Krakowie.

W pracach  malarskich artysty można wskazać dwa nurty. Jeden zdominowany jest fascynacjami barwą, bowiem artysta uważa kolor za wartość autonomiczną. Jego abstrakcje, malowane z energią i radością, wibrują kolorami tęczy, wnosząc w monotonię życia elementy optymizmu i dynamiki oparte na pulsowaniu i przestrzennej grze form, światła i barw. Drugi nurt to malarstwo realistyczne, ze szczególnym upodobaniem do pejzażu. W tych pracach oprócz obcowania z przestrzenią i światłem na płaszczyżnie, można poczuć dalekie echa obrazów mistrzów tego gatunku.